Bugün arife, yarın Kurban Bayramı. Ne mutlu bizlere ki, bir Kurban Bayramı’nın daha arifesindeyiz. Kalplerimizde tarifsiz bir heyecan, gözlerimizde mübarek bir bekleyiş var.
Kurban Bayramı, bilene derin anlamlar taşır. Marifeti, hikmeti, kurbeti ve gurbeti fısıldar. Bilene bayram sadece tatil değildir. O, ötelerden gelen kutlu bir davettir.
Bayramlar, hayatımızın en güzel anlarından biridir. Neşe, sevinç ve paylaşımın dorukta yaşandığı, mutluluğun çoğaltıldığı müstesna zamanlardır.
Kurban Bayramı’nda Allah rızası için kesilen kurbanlarla insanlık tarihinin en ulvi tablolarından birini yeniden sahneleriz. Kurban etlerini yakınlarımızla, komşularımızla, garip ve mahrumlarla paylaşırken aslında insanlığımızı ve insanca yaşamamız gerektiğini hatırlarız.
Çünkü Kurban Bayramı, sadece et kesmek ya da dağıtmak değildir. O, paylaşmanın ta kendisidir. Bir lokmayı ikiye bölmenin, tok olanın aç olanı düşünmesinin, zengin olanın yoksulu hatırlamasının bayramıdır.
Kimi zaman unutulmuş bir akrabaya uzanan sıcak bir telefon, kimi zaman kapısı uzun zamandır çalınmayan bir komşuya bırakılan içten bir tabak yemektir.
Bu bayramda kurbanlar kesilecek ama aslında kesilmesi gereken sadece hayvanlar değildir. Kin, nefret, bencillik ve kırgınlıklar da kurban edilmelidir.
Kurban, Allah’a yakınlaşmanın sembolüdür. Bu yüzden sadece kurbanlık hayvana değil, kendi kalbimize de yönelmeliyiz. Ne kadar temiz, ne kadar samimiyiz? Bayram, biraz da bu muhasebenin zamanıdır.
Bayramlarımız toplumun ayakta kalmasını sağlayan değerleri yeniden canlandırır. Her gün kesilen milyonlarca hayvanın etini genellikle maddi gücü olanlar tüketirken, Kurban Bayramı’nda zengin-fakir, tanıdık-tanımadık, uzak-yakın herkese et ulaştırılır. Bu, sosyal adaletin ve dayanışmanın en güzel tezahürüdür.
Ne var ki bugün durum pek de böyle değil. Eskisi gibi kurban kesenlerin sayısı azalıyor. Kesenler de etleri ihtiyaç sahiplerine dağıtmak yerine derin donduruculara istif ediyor.
“Nerede o eski bayramlar?” diye hayıflanırken haklıyız. Yaş ilerledikçe geçmişin hasletlerini daha çok arar olduk. O samimiyet, o cömertlik, o komşuluk ilişkileri gittikçe zayıflıyor.
Ama eskiyi anıp durmak yerine, yarın idrak edeceğimiz bu mübarek bayramın tadını çıkarmaya bakalım. Kent hayatı bayramlarımızı biraz yüzeysel yaşatsa da, özüne dönmek hâlâ elimizde.
Belki kurban kesemiyoruz ama bir yoksulun sofrasına katkı sunabiliriz. Belki akraba ziyaretine gidemiyoruz ama içten bir mesajla, bir telefonla onları hatırlayabiliriz.
Bayram ruhu, davranışlarımızla şekillenir. Hali vakti yerinde olanlara özellikle sesleniyorum: Kurbanlarımızı keselim, ihtiyacı olanlara ulaştıralım. Böylece kesemeyenler de bu ulvi ibadetten nasibini alsın.
Bayramlar bir milletin ruhunu diri tutar, ortak değerlerini, kültürünü ve inancını tazeler. Yarın gönüllerimizi genişletelim. Dargınlıkları silelim, sofralarımızı paylaşalım, yüreklerimizi de paylaştıralım.
Çünkü bayram yalnızca et değil, muhabbet ve kardeşlik bayramıdır. Bu duygularla hepinizin Kurban Bayramı’nı en içten dileklerimle kutluyorum. Bayramımız bereket, barış, sağlık ve sevgi getirsin.
Allah kabul etsin. Kurban Bayramınız mübarek olsun.
