Vefa İstanbul’da bir semtin adı.
Bu yazımda o semtin adıyla ilgili bir konu yok.
Vefa; sevgi ve saygı duymak, bağlılık, dostluk, geçmişteki birliktelikleri, iyilikleri unutmamak anlamlarına gelir.
*. *. *.
Yeni parti genel başkanı Özgür Özel:
“Kemal beye gönül dünyamda toplu iğnenin başı kadar yer yok” demiş.
Ve eklemiş:
“Tokalaşmamız o anlık bir durum, gönlümde yer yok”
“Kemal beye gülümseyecek halim yok”
Olmadı bu söz.
Hiç yakışık almadı.
Yakışmadı.
Bir şekilde yıllarca birlikte oldular.
Onu TBMM’ye Kılıçdaroğlu taşımıştı.
Öne çıkarmış, grup başkanı ve parti sözcüsü yapmıştı.
Uzun yıllar CHP’de siyaset yaptılar.
Ne olduysa oldu!
Şu veya bu şekilde, şu veya bu nedenle yolları ayrıldı.
Oralara girmeyeceğim.
Yeni parti kurdular ve Özel CHP’den çekti gitti.
Olabilir.
Gidebilir.
Tercih kendilerinin.
Yalnız, gittikten sonra geldiğiniz yeri unutmayacaksınız.
İsminizi, cisminizi kimse bilmezken şimdi dünya alem biliyor, tanıyor sizi.
Kimin sayesinde oldu bu?
CHP ve Kılıçdaroğlu sayesinde.
Buna itirazı olan var mı?
Vefa çok güzel bir duygu.
Yeri geldiğinde vefa gösterildiğinde kişiyi yüceltir vefalı olmak.
Sevdirir ve saygı duyurtur.
Vefalı olmak böyle bir yüceliktir.
*. *. *.
CHP de bu durum yaşanmışta AK partide yaşanmamış mı?
Orada da yaşanmış.
Orada da vefasızlık olmuş.
Prof.Dr. Ahmet Davutoğlu’nu kim tanırdı?
Ders verdiği öğrencileri ve üniversite.
Üniversitede hocalık yapıp ders verirken nasıl olduysa oldu Erdoğan’ın gönlüne girmeyi başardı.
Onu milletvekili yaptı önce.
Sonra Dışişleri Bakanı yaptı.
Yetmedi.
Kendisinden sonra Davutoğlu’nu AK parti genel başkanı yaptı.
Yetmedi.
Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı yaptı.
Ne muazzam bir yükseliş ve makam.
Takdire şayan.
Sonra ne oldu peki?
Ne olacak?
Yanlışlara düşmüş olacak ki
Cumhurbaşkanı onu görevden aldı.
*. *. *
Erdoğan çok vefalı bir liderdir.
Geldiği yeri ve arkasını unutmaz.
Birlikte yürüdüğü dost ve arkadaşlarını unutmaz.
Yıllardır bu vefa duygusuyla yol yürüdü, yürüyor.
*. *. *
Ahmet Davutoğlu Başbakanlık görevinden alınışı kabullenemedi.
Kendisi için bu görevden alınış büyük bir yıkım oldu.
O ne yaptı buna karşılık?
Gitti kendi partisini kurdu.
Erdoğan’ı alt edeceğini sandı.
Ona siyasi rakip oldu.
İl il gezdi.
Erdoğan’a rakip olmasını Erdoğan severler kabullenemedi.
Bazı illerde şiddetli tepki gördü.
Davutoğlu halkla diyaloğa girdi.
İnsanlarla çok gereksiz yere tartıştı ve ağzından sinirle öyle bir kelime çıktı ki !
“Erdoğan ve çetesi…” dedi.
Çete!
Olmadı bu söz.
Hiç yakışık almadı.
Bu ne şiddet bu ne celal?
Vefa İstanbul da bir semt değil.
İnsanın yüreğinde olan bir minnetkarlık duygusu.
Sizi milletvekili kim yaptı?
Sizi parti sözcüsü kim yaptı?
Sizi TBMM’ye kim taşıdı?
Sizi dışişleri bakan kim yaptı?
Sizi Başbakan kim yaptı?
Bu şiddet bu celallenme niye?
Vefalı olursanız vefa ile anılırsınız.
Yeterki siz vefalı olun…
