Bu “wara lo” kelimesi Kürtçe bir kelime.
WARA gel, LO ise bir ünlem.
“Gel kardeşim” demek gibi.
Samimiyet ifade eder.
Şimdi buradan sesleniyorum Kürt kardeşime:
Lo wara, de haydi, sen bekleme, beni de bekletme.
Wara,nan buğa.
Kürtçe “Gel, ekmek, yemek ye” anlamında.
Gel benim can ciğer kardeşim.
Yeter artık bizi birbirimize kırdırmaları.
İki kardeş arasına nifak tohumları ektiler.
Bizi bize düşman etmeye çalıştılar.
Benim yiğit Kürk kardeşim!
Dinle, bak sana ne diyeceğim!
Biz seninle Çanakkale de yanyana değilmiydik?
Kafkaslar’da omuz omuza değilmiydik?
Yemen’e birlikte gitmedik mi?
Düşmanı Ege de denize dökmedik mi?
Maraş da ,Antep de,Urfa da birlikte düşmana karşı savaşmadık mı?
Düşmanı birlikte yenmedik mi?
Bu vatanı birlikte kurtarmadık mı?
Birlikte Şanlı al bayrağımızı göklere dikmedik mi?
Birlikte, bu vatan için koyun koyuna şehit olmadık mı?
Birlikte yaralanıp birlikte gazi olmadık mı?
Bunların hepsinde birlikteydik elbette.
Ölümüz de, dirimizde, eğlencemiz de, sevincimiz de kederimiz de birlikte olmadık mı?
Düğünde, dernekte birlikte olup, birlikte el ele oynamadık mı?
Halaylar çekmedik mi davul zurna eşliğinde?
Elbette hep birlikte, hep yanyana, el ele, omuz omuza komşuyduk.
Aynı sokakta, aynı mahallede, aynı şehirde hep birlikte olduyduk.
Birlikte top , topaç, bilye oynayıp birlikte uçurtmalar uçurtmadık mı?
Dahasını sayamayacağım yüzlerce anılarımız birlikte olmadı mı?
Şimdi bu ayrılık, bu düşmanlık, bu kin, bu nefret tohumlarını aramıza ekenlere ne diye bel bağlayalım?
Hele gel şöyle bir.
Wara lo, wara gardaş.
Bildik ki, artık bizi düşmanlar birbirimize bırakıp kendileri uzaktan seyredecekler.
El oğuşturup keyifle gülecekler.
Sonra da “Nihayet başardık, artık Anadolu’yu parçalayabiliriz çünkü Türk Kürt birbirini öldürmeye başladılar, sonları gelmiş demektir”
Buna razı mısın ey benim can yoldaşım Kürt gardaşım?
Buna gönlün razı gelir mi ey benim kan gardaşım?
Ölünüz ölümüzdü.
Diriniz dirimizdi.
İçtiğimiz su ayrı gitmedi asırlardır.
Uzun yıllar hainlerin sözüne kanıp çok yüreklere ateşler düşürüldü.
Kundakda bebek, düğünde damat, okulda öğretmen , cephede asker, şehirde on binlerce insanımız öldürüldü.
Canımız yandı, ciğerimiz acıdı amma yetti gayrı.
Artık aramıza konulan bu düşmanlık bitsin.
Bırak artık şu silahı.
Gel öpüşelim, kucaklaşıp barışalım.
Van’da ki, Hakkari’de ki, Şırnak’ta ki, doğuda bilmem hangi şehirde, köyde ilçede ki Kürt gardaşım benim!
Hele Wara lo, wara…
Hele gel hele gel.
Şöyle bir kucaklaşıp helalleşelim.
Düşmanın yüreğine gene korku salalım.
Birlikte, el ele, birbirimizden güç alarak düşmanları ve içimizdeki hainleri çatlatarak geleceğe güçlü adımlarla yürüyelim.
Gel hele bir.
Dün Malazgirt’te küffara karşı omuz omuza savaştık.
Yemen de yanyana müşriklere karşıydık.
Akın akın akıyorduk Akıncılar olarak el ele.
Mohaç’ta, İnebolu’da, Balkanlarda, Girit’te, Kıbrıs’ta, denizde, karada, Kafkaslar’da, Çanakkale’de hep yürek yüreğe, omuz omuza birlikte savaştık.
Birlikte gazi, birlikte şehit olduk.
Gel, gir koluma, binlerce yıllık gardaşlığın hatırına wara lo, wara.
Gel, gene birlikte yürüyelim.
Unutma ki bu vatan, bu topraklar, bu bayrak, bu devlet senin, benim, bizim.
Hadi gardaş gel, uzat, ver elini.
Birlikte daha güçlü olarak geleceğe yürüyelim.
Düşmanlarımızı çatlatalım.
Wara lo gardaş, wara…
