Meslek hayatımın büyük bir bölümünde Başbakanlık- Cumhurbaşkanlığı muhabiriydim.
O meşhur tarihe tanıklık etme deyimini yaşayanlardan.
Her bir değişen takvim yaprağı, tarihin sayfaları aslında.
Bir yılı daha geride bırakıyoruz 2025'e veda edip, 2026'ya girerken, her yıl yaptığım gibi şöyle bir cumhurbaşkanlığı sitesini taramak istedim.
Baş döndüren bir diplomasi trafiği, dünya liderleriyle zirveler, tam anlamıyla tarihi kararlar ve ülkemizin yoğun iç gündemi
Hiç durmayan bir lider, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan.
EMİNE ERDOĞAN GAZZE'Yİ BIRAKMADI
Cumhurbaşkanlığı sitesinde her yıl baktığım bir kısım daha var Emine Erdoğan Hanımefendi'nin yıl boyunca temasları, katıldığı programlar, verdiği mesajların olduğu sayfa.
Gördüğüm şuydu? Emine Erdoğan, Gazze ve Filistin'i hiç gündeminden düşürmedi.
Acının sıradanlaşmasına izin vermedi.
Dünya susarken, konuşmalarında gerçeği yerli yerine koydu. Unutmadı.
Unutturmadı.
Benim yüreğime en çok dokunan sorusu şuydu?
''İNSANLIK NE ZAMAN HATIRLAYACAK?''
2025’te katıldığı her toplantıda, her platformda, her temasında aynı çizgi vardı. Kadınlar, çocuklar, siviller…
Siyasetin sert dilinden uzak, ama vicdanın en sert yerinden konuşan bir yaklaşım. Gazze’yi bir diplomatik başlık olmaktan çıkarıp, insanın yüzüne bakan bir mesele hâline getirme ısrarı
Emine Erdoğan, dünya liderlerinin eşleriyle yaptığı görüşmelerde, uluslararası kuruluş temsilcileriyle kurulan temaslarda, Gazze’de yaşananların ertelenebilir bir mesele olmadığını anlattı.
MELANİA TRUMP'A MEKTUP ''ACILAR ARASINDA AYRIM YAPABİLİR MİYİZ?''
Yılın belki de, en anlamlı adımlarından biri, 23 Ağustos'ta ABD Başkanı Donald Trump'ın eşi Melania Trump'a yazdığı mektup oldu. Emine Erdoğan, Melania Trump'a Ukrayna'daki savaş için gösterdiği hassasiyeti Gazze'deki insani kriz için de göstermesi çağrısında bulundu.
Melania Trump’a yazılan mektup, diplomatik bir metinden çok, insanlığa yöneltilmiş bir soruydu:
''Acılar arasında gerçekten bir ayrım yapabilir miyiz? Gazze’deki çocuklarla başka coğrafyalardaki çocuklar arasında bir fark var mı?''
''HAYATA, İNSANLIĞA GÖNÜL KOYARAK VEDA ETTİLER''
Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı’nın düzenlediği “Soykırımın Kadın Tanıkları: Gazze’de Medya ve Direniş” programına davet edilen gazeteciler arasındaydım.
Emine Erdoğan Hanımefendinin, Gazze'de hayatını kaybeden gazetecilerin anısına düzenlenen bu programda olması, sahiplenmesi mesleğim adına çok değerli hissettirdi.
Yakasına taktığı ''Filistin Bayrağı'' broşu mesajın en çarpıcısıydı
Konuşması sırasında, gözlerinin dolduğuna, adeta boğazı düğümlenerek cümlelerini tamamladığına şahidim.
Emine Erdoğan, İsrail’in 2 yılda 300 gazeteciyi katlettiğini, bunlardan 37’sinin kadın olduğunu hatırlattı. “Şehit olan Filistinli kardeşlerimiz çok üzülerek ifade ediyorum ki hayata, insanlığa gönül koyarak veda ettiler”dedi.
İşte bu cümlede, benim de gözyaşlarım sel oldu.
Ne demekti, ''insanlığa gönül koyarak gitmek'', cümlenin ağırlığında ezildim
FLAMENKO'NUN ZARAFETİ GAZZE'NİN YARALI KALBİNE DOKUNDU
Emine Erdoğan, İspanya'nın Ankara Büyükelçiliği ve Muğla Fahri Konsolosluğunca, flamenko gösterisinin de yer aldığı "Rüzgar Gibi Özgür Filistin İçin Tek Yürek" yardım etkinliğine de katıldı.
Tüm geliri Gazze halkına bağışlanacak olan etkinliğin ardından yaptığı paylaşım sanatın birleştirici gücünün etkisini anlatıyordu.
''Bu anlamlı etkinlikte, Filistinli kardeşlerimiz için buluştuk. Flamenko'nun zarafeti ve duygusu, Gazze'nin yaralı kalbine dokundu. Filistin'de devam eden soykırıma karşı sanatın birleştirici gücüyle bir araya gelip insanlığın vicdanına seslendik."
''HİND RAJAB'IN SESİ''
''BOĞAZIMIZDA DÜĞÜMLENEN ACIYLA İZLEDİK''
Ve elbette “Hind Rajab Sesi” filmi…
Sayılar yoktu, istatistik yoktu.
Sadece bir çocuk vardı. İsrail ateşi altında araçta mahsur kalarak hayatını kaybeden 6 yaşında bir çocuk .
Ve bu, her şeyden daha sarsıcıydı.
Filmi Cumhurbaşkanlığı Külliyesi'nde vizyona girmeden birkaç gün önce Emine Erdoğan Hanımefendi ile birlikte izledik.
Aynı salonda , aynı sessizliğin içinde, sanki Gazze'deydik.
Emine Erdoğan, NSosyal hesabından yaptığı paylaşımda, filmi şöyle anlattı:
''Gazze'de acımasızca hayattan koparılan 6 yaşındaki Hind Rajab'ın sesi, tüm dünyanın duyduğu ama kimsenin cevaplamadığı bir imdat çığlığıydı. O çığlığın karanlıkta kaybolmasına izin vermeyen, vicdanları uyandıran, hafızaları diri tutan 'Hind Rajab'ın Sesi' filmini boğazımızda düğümlenen bir acıyla izledik.''
BİR DİRENİŞ CÜMLESİ: ''GAZZE KÜLLERİNDEN DOĞACAKTIR''
İstanbul’da açılan “Kalanlar” Filistin Sergisi, 2025’in hafızada kalan duraklarından biriydi.
Emine Erdoğan’ın “Gazze küllerinden doğacaktır” sözü, o gün bir temenni gibi değil, bir irade beyanı gibi yankılandı.
Sergi, Gazze’de yıkılan binaların değil; ayakta kalan iradenin hikâyesini anlatıyordu. Gazze’yi anlatırken en sık yapılan hata, onu yalnızca bir enkaz olarak görmek. Oysa Gazze, aynı zamanda hafızadır. İnattır. Direnmektir.
İşte tam da bu nedenle Emine Erdoğan'ın, ''Gazze küllerinden doğacaktır'' sözü çok kıymetli...
Emine Erdoğan’ın Gazze konusundaki yaklaşımı, anlık çıkışlardan değil; ısrarlı bir vicdan çağrısı
Gündem değişti, başlıklar değişti ama en kıymetli olan hatırlatma değişmedi.
İşte bugün Gazze için yapılacak en anlamlı şey de budur.
Unutmamak.
Unutturmamak.
