O diyor ki ben, bu diyor ki ben.
Bu diyor ki ben, o diyor ki ben
O diyor ki ben, bu diyor ki ben
Kapanın elinde kalacak.
O yana gitse olmuyor
Bu yana gelse olmuyor.
Ne yapacağını bilemiyor CHP.
Ne yapacağını ne edeceğini kimden yana olacağını hangi yana geçeceğini bilemiyor.
Şaşkın şaşkın bakıyor.
Şimdilik ortada duruyor.
Hangi taraftan yana olacağını kestiremiyor.
O yana gitse bu yan küsecek.
Bu yana gelse o yan küsecek.
Üzgün üzgün izliyor.
CHP ne yapsın?
Elinden bir şey gelmiyor.
Gelmiyor çünkü her iki tarafta kendinden.
Şu yana geçeyim dese bu yan kızacak.
Bu yana geçse o yan küsecek.
Ortada kalmıyor.
Çekiştiriyorlar çünkü.
Çeke çeke can bırakmadılar.
İstifa eden edene.
Kaçan kaçana.
Giden gidene.
CHP çaresiz.
Her iki taraf azimli.
Pes eden yok.
“Al senin olsun” diyen de yok.
Her iki taraftan sahipleniyor.
Madem öyle işte böyle deyip çekiştiriyorlar.
Parça parça ettiler.
Elle tutulur yanları kalmadı.
Tükendi CHP.
Nerede o yüz yıllık CHP?
Nerede o Atatürk’ün partisi?
Nerede o umut olan parti?
Nerede o anamuhalefet partisi olma ciddiyeti?
Nerede o güçlü muhalif?
Gelen gidiyor.
Giden dönmüyor.
CHP çaresiz.
İki tarafın elinde kaldı.
Ne bırakıyorlar ne çâre buluyorlar.
O diyor ki ben öbürü diyor ki ben.
Meydanlara gidiyorlar binbir umutla.
Birbirlerini şikayet ediyorlar birbirlerine.
Haklı arıyorlar haklı olanı arayanların karşısında.
Meydanlara koşanlarda tarafgir olmuşlar.
Onlar da diyorlar ki biz.
Öbürleri de diyorlar ki biz.
CHP umutsuz.
Umutlarını yıkıyor umut bağlayanların.
Hayallerini yıkıyorlar umut diye sokaklara çıkanların.
Kapanın elinde kalacak CHP.
Kalacak ama CHP kendi yakasını kaptırmıyor ki!
İki yakası bir araya gelmiyor ki.
O bu yandan çekiştiriyor bu o yandan çekiştiriyor.
Birbirlerine rakip olsalar hadi neyse.
Taraftarlar gibi fanatikler.
Pas veren yok.
Şut atan çok.
Top sürekli tac çizgisinden dışarıda.
Tacı kullanan sahaya atsa da taraftarların incitici tezahüratları oldukça kırıcı.
CHP perişan.
Çekiştirilmekten bıkmış halde.
Bitkin ve şaşkın olarak kendi kendine konuşuyor:
“Bunların elinden düştüğüm şu halime bakın”
“Ana muhalefetmişim sözde, keşke yavru muhalefet olaydım da bunlar başıma gelmeyeydi”
Eğer CHP kendine gelir güçlü bir şekilde silkelenirse ne Kılıçdaroğlu ne Özel kalır.
Hepsi bir tarafa savrulurlar.
Ama işte o CHP artık yok.
Bu haliyle sevenlerini, iktidar olma hayali kuranları, seçimi kazanacaklarını ümit edenleri sukutuhayale uğratmaktan başka bir şey olmuyor.
CHP’nin son hali işte bu…
