Herşeyi kirlettik… Önce hislerimizi kirlettik sonra duygularımızı.
Kendi iç dünyamızı kirlettik en önce sonra dışımızı.
İçimizde ne varsa vurdumduymaz olduk, kirlettik.
Merhameti, şefkati, iyiliği unuttuk, komşuluk, akrabalık ilişkilerini keserek.
Sonra evimize kapandık.
Sonra bencilleşerek benliğimizi kirlettik.
Paylaşımlarımızı yapmayarak ailemizi kirlettik.
Miras yedi olduk.
Har vurup harman savurduk.
Sonra sokağımızı kirlettik ardından mahallemizi.
Evimizin önünden başlayarak heryeri kirlettik.
Sonra okulumuzu, sınıfımızı sonra defterlerimizi, kitaplarımızı kirlettik.
Sonra telefonlarımızı kirlettik.
Daha sonra bilgisayarlarımızı, tabletleri, cep telefonlarımızı kirlettik.
Düşüncelerimizi kirlettik sonra.
Bizi biz yapan fikirlerimize yabancı olduk.
Arkadaşlarımızı kirlettik.
Samimiyetimizi öldürerek ya da dostluğumuza tecavüz ederek kirlettik herşeyimizi.
Kardeşliğimize leke sürdük.
Akrabalarımızı unuttuk, bağlarımızı kirlettik.
İş yerimizi kirlettik.
Bana neci olduk.
Hesaba almadık, ciddiye varmadık hiçbir şeyi.
En iyisini hep biz, ben biliriz sandık
Umursamaz olduk.
Boş verdik her şeyi, baştan savdık, kirlettik.
Herkese karşı bir kin besler olduk.
Komşularımıza, dostlarımıza, iş arkadaşlarımıza, amirimize, memurumuza karşı yabani olduk.
Hoşgörüyü kaybettik, bencilliği öne çıkardık.
Dürüstlük zaten çoktan kaybolmuştu biz üstüne tuz biber ektik, kirletip attık bir kenara.
Sonra benliğimiz kirlendi farkına varmadık.
Ekip ruhunu kaybedip yalnızlaştık.
Kişiliğimizi kirlettik.
Özümüze yabancılaştık.
Sonra farkına varmadan havayı kirlettik.
Ardından çevreyi kirlettik.
Suyu, nehirleri, çayları, dereleri, gölleri kirlettik.
Denizleri, karaları, kıtaları, okyanuslarıhepsini bir bir kirlettik.
Canlıları kirlettik, can varlıklarımızı.
Hayvanları,bitkileri, kelebekleri, kuşları, atları, eşekleri, kedileri, köpekleri, inekleri, öküzleri, danaları, kuzuları kirlettik.
Bozduk hepsini birer birer, genetik yapılarıyla oynadık.
Ne tadı kaldı ne tuzu ne bereketi.
Kimyasını bozduk herşeyin.
Eskileri kirlettik, yeni bir şey bırakmadık.
Beğenmedik hiçbir şeyi.
Her şeye bir bahane bulur olduk.
“O öyle, şu şöyle” dedik bir kenara fırlattık,sırtımızı döndük, kirlettik.
Yaşamı kirlettik en önemlisi.
Sonra hayatımızı mahvettiğimizin farkına varamadık.
Birde baktık ki temizhiçbir şeyimiz kalmamış.
Dünyamızı kirlettik çünkü dünya böyle değildi.
Bozduk, bozguncu olduk, her şeyin altını üstüne getirdik.
Şimdi sıra uzayda, ayda.
Oralarıda kirletmeye gidiyoruz.
Bunca kirlilikten nasıl kurtulacağız ki?
Yoksa ölüm bir güzellik bir temizlik mi?
