Ancak unutulmamalıdır ki atalarımızın dediği gibi:
“Çıkacağın kapıyı çarparak çıkma, olur ki o kapıdan tekrar içeri girmek icap eder”
CHP’de öyle şeyler oluyor ki bırakın kapıyı çarpıp çıkmayı kapıyı kırarak çıktılar.
Söylenmedik söz kalmadı.
Atılmadık laf kalmadı.
Edilmedik hakaret kalmadı.
Ayrıştılar.
Başka kapıya gitmeye kalktılar.
Olmadı.
Gidemediler.
Oraya gitmeye kalktılar olmadı.
Şuraya gitmek istediler olmadı.
Başka partilere ilhak etmek istediler.
Olmadı.
Yeni bir parti kurma havasına girdiler.
Kolay iş değil.
Hem de hiç değil.
Sonra vazgeçtiler ondan da.
“Yerimiz, yuvamız burası” dediler.
Bir öyle bir böyle bir şöyle dediler.
“Alır başımızı gideriz” dediler.
Gittiler de.
“Kendi başımızın çaresine bakarız” dediler.
Baktılar da.
Baktılar ama sandıkları gibi bu işin öyle kolay olmadığını anladılar.
Geri dönüş sinyalleri gelmeye başladı.
Yeni parti kurma hesabını iyi yapıyorlar.
Kırk defa ölçüp bir defa biçmek istiyorlar ama olmuyor.
Gün geçtikçe içinden çıkılmaz hale gelmeye başladılar.
CHP birçok partili için ana kucağı gibi.
Bırakamıyorlar.
Bırakıp gidemiyorlar.
Başka kapıya ısınamayacaklarını biliyorlar.
Kapıyı çarpıp çıkanlara ilk zamanlar da katlandılar.
Dayandılar.
Hatta destek oldular.
Zaman ilerledikçe baktılarki “Pabuç pahalı”
Şimdi “ Nasıl geri dönerim?” Hesabını yapıyorlar.
Gidenler geri geliyor.
Fark ettirmeden usul usul geliyorlar.
Tıpış tıpış geliyorlar.
Göz kırparak geliyorlar.
Pişmanlıkla geliyorlar.
Mahcup olarak geliyorlar.
“Biz ettik siz etmeyin” diyerek geliyorlar.
Geleceklerde.
Korkarım ki Nasrettin hocanın hikayesi CHP de gerçek olacak!
Neydi o hikaye?
Şehir halkı ve esnafı Timur’un fillerinden rahatsız olunca hocadan yardım istemiş, Timur ile konuşup filleri çekmesini istemesini rica etmişler.
Timur sert bir Hükümdar.
Hoca bunu bildiği için esnafa”Ben yalnız gitmem, birkaçınız daha benimle gelin birlikte gidelim” demiş.
“Tamam” demişler ve sekiz, on kişiyle çıkmışlar Timur’un huzuruna.
Timur ”Söyle bakalım hoca ne istersin, nedir dileğin” diye sormuş.
Nasrettin hoca da “Bu şehir esnafı fillerinizden şikayetçi, onları şehirden çekmenizi istiyorlar” deyip dönüp arkasına bakınca hiçbir esnafın olmadığını görmüş…
Gerisi malum.
Bilenler bilmeyenlere anlatsın.
Bu hikayeden hareketle, öyle gözüküyor ki Özgür Özel ve yakın arkadaşları yakın gelecekte, birlikte CHP’den ayrışıp ayrı yola koyulduğu birçok partiliyi arkalarında göremeyecekler.
Kapıyı hırsla çarpıp çıkan kimileri o kapıdan tekrar içeri gireceklerdir.
Şunu hiç kimse unutmasın ki siyasette küskünlük olmaz.
Türk siyaset tarihinin duayenlerinden merhum S. Demirel ne demişti?
“Dün dündür, bugün bu gündür”