Öldürülen...
Katledilen...
Soykırıma uğratılan...
Vatanlarından sürülen kimlere, hangi soylara hangi ırklara hangi milletlere el vermedi ki?
Yüz yıl öncesinden bu güne Rusların zulmünde olan Kırımlılara mı?
Çin zulmünden kaçan Uygur Türklerine mi?
Ahıska Türklerine mi?
Gürcülere mi?
Çeçen soydaşlarımıza mı?
Afganistanlılara mı?
Bulgaristan Türklerine mi?
Balkan Türklerine mi?
Bosnalı Boşnaklara mı?
Makedonyalılara mı?
Kosovalılara mı?
Batı Trakya Türklerine mi?
Ukraynalılar mı?
Iraklıklara mı?
Suriyelilere mi?
Filistinlilere mi?
Sudanlılara mı?
Somalilere mi?
Ve beş yüz yıl önce İspanyolların katlinden ve soykırımından kurtarıp İstanbul'a getirdiğimiz binlerce Yahudilere mi?
Biz kimlere, hangi milletlere, hangi dinlere hangi mezhepten olurlarsa olsunlar kimlere el vermedik ki?
El uzatıp, kurtarıp, kucaklamadık ki?
Zulüm gören tüm insanlara el verdik.
Din, dil, ırk, soy, sop demedik.
Aldık, karşıladık, getirdik, bağrımıza bastık
El verdik.
El uzattık.
Ellerinden tuttuk.
Davet ettik.
Aldık geldik.
Türk'ün asilliğini, insanlığını gösterdik, yaşattık.
Alicenaplığını hissettirdik hepsine.
Dünya bunu biliyor.
Türk'ün misafirperverliğini biliyor.
Türkler varsa insanlık var demektir.
Adalet, hak, hukuk, yardım eli, şefkat, merhamet, koruma, kollama, sahiplenme ve bağrına basma var demektir.
Türkler katletmez.
Masumları öldürmez.
Millete soykırım uygulamaz.
Bugün Filistin'de soykırım uygulayan Musevileri dahi yüzlerce yıl önce katliamdan kurtardık.
Üç yüz yetmiş üç yıl hüküm sürdüğümüz Yunanistan'da eğer bugün İsrail'in yaptığını yapsaydık bugün yeryüzünde bir tane Yunan, Rum kalmazdı.
Ama onlar ne yaptı?
Birinci dünya savaşı sırasında Girit'te Türkleri katlettiler, bitirdiler.
Rodos'ta katlettiler, bitirdiler.
Kıbrıs'ta aynısını yapacaklardı 1974'te, izin vermedik.
Biz insanlığa Avrupa'da, Asya'da, Afrika'da insanlığı götürdük.
Hiç bir ayrışıma tabi tutmadık.
Dışlamadık.
Aksine el verdik, kucakladık.
Dünyanın efendisi bir milletiz diyorum ya...
Gerçekten öyleyiz.
Biz işte bu duygularla kimlere el vermedik ki...