Ya da, divana uzanıp, elimizi de yastık misali başımızın altına koyup başladık tv. kanalında savaş filmini beklemeye.
Bir türlü başlamıyor.
Tv. sunucusu bölgedeki muhabirine bağlanıyor.
Bakıyoruz tv.alt yazı geçiyor.
"Savaş ha başladı ha başkayacak"
Başlamıyor.
Oysa heyecanla tv,ye bakıyoruz ki savaş çıksın.
Kanal değiştiriyoruz.
Orada da aynı hava var.
Emekli askerler konuşuyor.
Konunun uzmanları.
Alt yazı gene heyecan verici.
"ABD bu gece mi vuracak?"
Vurmuyor.
O geceyi de atlatıyoruz savaşsız.
Ertesi gün aynı terane tv.lerde.
"İran'ı bu gece mi bombalayacak ABD?"
Sanki savaş kararını ben vereceğim ki bana soruyor alt yazı ile koskoca tv.kanalı.
Ben savaş istemiyorum ki.
ABD dünyaya gözdağı vermek için İran'ı bahane ediyor.
ABD içinde bütün eyaletlerde büyük sokak eylemleri yaşanıyor.
Hiç duydunuz mu bunu?
Hiç bir tv. kanalında gördünüz mü?
Hayır.
Dünyanın her tarafından bir sürü haberler var da Amerika'dan niye yok?
İngiltere için için kaynıyor.
Neden oralardan hiç haber yok?
Görüntüler yok.
Basit haberler ile geçiştiriyorlar.
Neden?
Çünkü yazılı ve görüntülü haber yapmak yasak.
Oralarda yasayı çiğinede gör gününü.
Sıkıysa yayınla da görelim.
Dönüyorum içimize.
Ertesi gün tekrar akşam tv. kanallarını dolaşıyorum.
Savaş arıyorum.
Nerede, kim kimi bombalamış, kim nereyi bombalamış, kim nerede, nasıl, kaç kişiyi öldürmüş, katletmiş merakla tarıyorum.
Yok.
Bugün de savaş olmamış.
Şu Amerika da amma oyalıyor insanı yahu.
Ama böyle de olmaz ki canım.
Vuracaksan vur şu İran'ı.
Bombalayacaksan bombala.
Değil mi ama yaaa.
Bakıyorum gene aynı anlatımlar var ekranlarda.
"Şu uçak gemisi şurada"
"Şu kadar savaş destroyeri şurada"
"Şu kadar savaş uçağı şu havaalanında"
Şimdi bu oldu mu yani?
Oraya kadar geldiniz.
Eee, artık bombalayan şu İran'ı.
Hayır ama, bizi böyle merakta bırakmayın.
Taaa nerelerden kalk, gel ama savaşma.
Olmadı gene.
Evvelsi hafta böyle geçti.
Beş gün öncesi de böyle geçti.
Evvelsi gün de aynı.
Dün de aynı.
Bu gün de aynı.
Ne oluyor yani arkadaş de hadi savaşın artık.
Sinir ettiniz milleti.
Tv.alt yazıları ile bizi o kadar heyecanlandırdılar ki...
Eh yani, olursa bu kadar olur.
Bu gecemi, bu gece yarısı mı, bu sabaha karşı mı, yarın mı, öbür gün mü derken iki üç haftadır hep böyle geçti.
Amerika ha vurdu ha vuracak.
Oysa ne güzel çıtırığımızı, çekirdeğimizi almış, tv. karşısına geçmiş, yerimizi almış ne güzel savaş izleyecektik.
Hem de canlı canlı.
İsrail'in katliamını, soykırımını izlemiş, içimiz yanmıştı.
Şimdi devrede ABD var.
"İran'ı vuracağım" diyor çünkü Siyonistler öyle istiyor.
Ama vuramıyor.
Vurmuyor.
Niye?
Çünkü Erdoğan devrede.
Sabahlara dek görüşmediği ülke lideri ve diplomasi trafiği ile savaş çıkmasın diye konuşmadığı, diyalog kurmadığı Ortadoğu ülkesi, devlet başkanı kalmadı.
Ama bizim tv.kanalları adeta savaşı canlı verecekler diye çırpınıp durdular, duruyorlar.
Ne günlere kaldık .
Savaş çıksın da canlı yayın yapalım hesabındayız.
Film izler gibi savaşı izleme zevkini mi tadacağız?
Galiba öyle.
Vay halimize, film gibi gerçek savaş günlerindeyiz...